Akrokorint

Akrokorint, Korint Kıstağı'na hâkim büyük kale

Yaklaşık 575 metre yükseklikteki güçlü bir kaya sırtı üzerine kurulu olan Akrokorint, antik Korint'e ve Mora Yarımadası'nın girişine hâkimdir. Konumu sayesinde hem kıstağı, hem Korint Körfezi'ni hem de doğuda Saronik Körfezi'ni gözetlemek mümkündü. İki bin yıldan fazla bir süre kale olarak kullanılan Akrokorint, bugün Yunanistan'ın en geniş ve en etkileyici sur topluluklarından birini oluşturur.

Sur duvarlarının ardında gerçek bir kent

Kale yaklaşık 24 hektarlık bir alanı kaplar ve surları yaklaşık üç kilometre boyunca zirvenin düzensiz hatlarını izler. Arazinin görece erişilebilir tek bölümü olan batı girişi özellikle güçlü biçimde savunulmuştur: ziyaretçi sırasıyla üç sur hattından ve üç anıtsal kapıdan^★★ geçer; bu, Bizans, Frank ve geç dönem inşa faaliyetlerinin sonucudur.

Kapılar geçildikten sonra Akrokorint basit bir kaleden çok, eski bir surlu kent gibi görünür. Yollar, yüzyıllar boyunca birikmiş konut, sarnıç, çeşme, dini yapı ve askeri yapı kalıntılarından geçer. Güneybatı zirvesinde geleneksel olarak Frank kulesi^★★ adı verilen iç kale yükselir; iç kısımda ayrıca büyük bir Bizans sarnıcı, Osmanlı camileri, çeşmeler, konut mahallelerinin kalıntıları ve Bizans sonrası Agios Dimitrios kilisesi korunmuştur.

Alanın diğer ucunda, Korint akropolünün en yüksek noktalarından birini işgal eden antik Aphrodite kutsal alanının izleri vardır. Daha aşağıda, klasik dönemden itibaren doğal bir oyukta düzenlenen Yüksek Peirene çeşmesi^★, iç kaleye değerli bir su rezervi sağlıyordu. Kaynakların ve çok sayıda sarnıcın varlığı, bir nüfusun surların ardında nasıl uzun süre direnebildiğini kısmen açıklar.

Yunanlılardan Osmanlılara: yirmi yüzyıllık tahkimat

İlk önemli tahkimatlar MÖ VII.-VI. yüzyıllara kadar uzanır ve klasik ile Makedon dönemlerinde güçlendirilmiştir. Korint'in MÖ 146'da Roma tarafından yıkılmasının ardından, Jül Sezar kenti MÖ 44'te Roma kolonisi olarak yeniden kurduğunda savunmalar onarıldı. Akrokorint daha sonra Bizans İmparatorluğu döneminde büyük stratejik önemini korudu ve surları birkaç kez güçlendirildi.

Dördüncü Haçlı Seferi'nin ardından iç kale, Achaïa Frank Prensliği'nin büyük kalelerinden biri oldu. Villehardouin ailesi XIII. yüzyılda savunmalarını güçlendirdi, ardından Anjou egemenliği altında yeni çalışmalar yapıldı. XIV. yüzyılda kale, Floransalı Acciaiuoli ailesine geçti; 1395'te ise Mistra'nın Bizans despotu Theodoros Palaiologos'a geri döndü. Rodos Hastanecileri 1400-1404 arasında kaleyi kısa süreliğine işgal etti, ardından 1458'deki Osmanlı fethine kadar Palaiologos hanedanında kaldı.

Osmanlılar iç kısmı derinden dönüştürdü ve burada önemli bir nüfus barındırdı. Venedikliler 1687'de kaleyi ele geçirdi, ancak 1715'te kaybetti. Yunan Bağımsızlık Savaşı sırasındaki birkaç kuşatmanın ardından Akrokorint 1823'te kesin olarak Yunan kontrolüne geçti.

Akrokorint'i ziyaret etmek

Alanın keşfi, kalıntılar kadar olağanüstü konumuna da dayanır. Üç kapıdan geçen tırmanış, surların uzun bölümleri, kuleler ve dağınık harabeler, tahkimatın farklı evrelerinin özellikle net bir şekilde okunmasını sağlar. Yüksek kesimler ayrıca Korint Kıstağı, iki körfez ve Mora Yarımadası dağları üzerinde geniş panoramalar sunar. Alanın genişliği ve topografyası, basit bir kale ziyaretinden daha fazla zaman gerektirir: kalenin organizasyonunu gerçekten anlamak için farklı zirveleri dolaşmak gerekir.