Lakonia

Peloponez'in güneydoğusunda, Lakonia Evrotas vadisinden Taygetos ve Parnon dağlarına, Akdeniz'e uzanan uzun kayalık yarımadalara kadar uzanır. Antik çağda Sparta'nın toprağı olan bölge, aynı zamanda Mistra ve Monemvasia ile Yunanistan'ın en zengin Bizans ve Orta Çağ miraslarından birine sahiptir; Mani, Gythio ve Malea Burnu kıyıları ise çok daha vahşi manzaralar sunar.

Sparta ve Mistra, Antik Çağ'dan Bizans dünyasına

Sparta^★ antik Yunan dünyasının büyük güçlerinden biriydi, ancak kalıntıları bugün oldukça dağınık ve tarihsel ününün düşündürebileceğinden daha az anıtsaldır. Antik akropol çevresinde özellikle tiyatro, birkaç kutsal alan ve Artemis Orthia kutsal alanının kalıntıları günümüze ulaşmıştır. Yakınlarda Menelaos ve Helena'ya adanmış Menelaion ile Amyklai'deki Apollon kutsal alanı Amyklaion, antik Lakonia'nın keşfini tamamlar.

Yalnızca birkaç kilometre ötede, Peloponez'in en önemli sitlerinden biri olan Mistra^★★ yükselir. 1249'da inşa edilen bir Frank kalesi çevresinde kurulan kent, 14. yüzyıldan itibaren Morea Bizans despotluğunun başkenti ve önemli bir siyasi ve kültürel merkez haline geldi. Sarayları, evleri, surları, manastırları ve fresklerle kaplı kiliseleri Taygetos'un yamaçlarında kademelenir; bütünü UNESCO Dünya Mirası listesindedir.

Monemvasia ve doğu Lakonia'nın kaleleri

Doğu kıyısında, Monemvasia^★★ Lakonia'nın diğer büyük tarihi destinasyonunu oluşturur. Bizans döneminde, anakaraya dar bir geçitle bağlanan devasa bir kaya üzerinde kurulan surlarla çevrili kent, doğu Akdeniz'in deniz yolları üzerinde hayati bir konumu kontrol ediyordu. Aşağı kent sokaklarını, taş evlerini ve kiliselerini korurken, yukarı kent ve Aya Sofya Kilisesi kayanın zirvesinden denize hâkimdir.

İç kesimlerde, Geraki bir başka dikkat çekici Orta Çağ bütünü sunar. 13. yüzyıldan kalma Frank kalesi daha sonra Mistra'nın Bizans topraklarına katıldı; eski yerleşimin kalıntıları ve duvar resimleriyle süslenmiş birkaç kilise hâlâ kalenin yamaçlarını kaplar. Geraki, Mistra'yı Monemvasia'ya bağlayan büyük güzergâhlardan biri üzerindeydi.

Gythio ve Lakonia Mani'si

Lakonia Körfezi'nin dibinde, Gythio^★★ antik çağda Sparta'nın limanıydı. Bugünkü kent, limanının üzerinde amfitiyatro biçiminde yayılır ve 19. yüzyıldan kalma çok sayıda neoklasik eve sahiptir. Ayrıca küçük bir Roma tiyatrosunu korur ve bugün Lakonia Mani'sine ana giriş kapısı niteliğindedir.

Daha güneyde, manzara giderek daha mineral ve sert bir hal alır. Areopoli, Limeni, Gerolimenas ve özellikle Vathia gibi kuleli köyler, ailelerin yüzyıllar boyunca yüksek surlu evler inşa ettiği Mani'nin karakteristik mimarisini yansıtır. Yarımadanın ucunda, Tenaron Burnu anakara Yunanistan'ın en güney noktasını işaretler ve antik çağda Poseidon ile mitik bir Yeraltı girişiyle ilişkilendirilirdi.

Pyrgos Dirou yakınlarında, Diros mağaraları^★ Peloponez'in büyük doğal merakları arasındadır. Vlychada mağarası büyük ölçüde göller, sarkıtlar ve dikitlerden oluşan geniş bir yeraltı ağı boyunca kayıkla gezilir. Komşu Alepotrypa mağarası ayrıca Neolitik döneme ait önemli insan yerleşimi izleri ortaya koymuştur.

Elafonisos, Pavlopetri ve Malea Burnu

Lakonia'nın en güneydoğusunda, Neapoli ve Vatika bölgesi plajlar, lagünler ve kayalık burunlardan oluşan başka bir bölgeye açılır. Anakaranın karşısında, küçük Elafonisos adası özellikle Simos plajının^★★ kumulları ve turkuaz sularıyla tanınır.

Elafonisos ile kıyı arasında özellikle Pavlopetri^★ yer alır; günümüzde sular altında kalmış, dikkat çekici bir tarih öncesi yerleşimdir. Araştırmalar, birkaç metre derinlikte 9.000 m²'den fazla alanı kaplayan sokaklar, yapılar ve mezarlar tespit etmiş olup yerleşimin geçmişi Geç Neolitik döneme ve özellikle Tunç Çağı'na kadar uzanır. Daha doğuda, denizcilerin uzun süre çekindiği vahşi Malea Burnu, yarımadayı Kythira'nın karşısında kapatır.